جونز نیز با به اشتراک گذاشتن تنها این بلوز در صفحه اش توجه بسیاری از دنبال کننده هایش را به این بلوز جلب کرد. سندرز متوجه شد که او وارد مرحله جدیدی شده است. از این رو سندرز یک سال بعد طراحی هایش را با پارچه های چایی (حوله ای)، پارچه های چهل تکه، و پارچه های رومیزی شروع کرد. او با استفاده از این پارچه ها بلوز های آستین دار پفی و بلوز های دکمه دار را طراحی کرد. بدین گونه طولی نکشید که توسط دنبال کننده های اینستاگرامش شناخته شد.
سندرز بزرگ شده فیلیپین است، به همین دلیل اینکه بتوان چیز جدیدی از کهنه ها درست کرد برای او عجیب و دور از ذهن نیست. مادر او نیز یک طراح بود. او این را به خاطر دارد که مادرش از پارچه هایی که بلا استفاده بود لباس هایی طراحی می کرد. او می گوید: “مادر بزرگ و پدربزرگم وقتی به خانه می آمدند مقداری از پرده ها و روتختی ها رو با خود می بردند. چیزی که من به یاد دارم این است که آن ها به مغازه دست دومی ها هم سر می زدند و با مادرم برای پارچه هایی می کشتند که بتوانند همه را به هم وصل کنند. در این مغاره معمولا همه چیز چیدا می شد. از لباس های جین تا انواع کت ها. ما در بیشتر مواقع به دنبال بافت ها و نقوشی بودیم که بتوان ردپای گذشتگان را در آن پیدا کرد.
