اقتصاد۲۴- محدودیتهای تحریمی باعث شدهاند در چاههایی که از تکنولوژیهای قدیمی استفاده میشود، تنها ۵۰ تا ۶۰ درصد گاز موجود قابل برداشت باشد. این در حالی است که در کشورهای پیشرفته مانند نروژ یا قطر، با استفاده از روشهای مدرن مثل حفاری هوشمند و تزریق مواد شیمیایی، بیش از ۸۰ درصد گاز مخازن استخراج میشود. این شکاف بزرگ نشاندهنده حجم عظیمی از گاز است که در چاههای ایران به حال خود رها شده و به هدر میرود.
تحریمهای بینالمللی یکی از عوامل اصلی عقبماندگی تکنولوژیک ایران در صنعت گاز است. این تحریمها دسترسی به تجهیزات مدرن، همکاری با شرکتهای بزرگ بینالمللی، و انتقال دانش فنی را دشوار کردهاند. در حالی که کشورهایی مانند قطر با سرمایهگذاری مشترک با شرکتهایی مثل شل و توتال، میدان گازی پارس جنوبی را به حداکثر بهرهوری رساندهاند، ایران در سمت دیگر این میدان مشترک، همچنان با روشهای قدیمی و هدر رفت بالا دست و پنجه نرم میکند.
یکی از مشکلات اصلی روشهای قدیمی، ناتوانی آنها در مدیریت افت فشار مخزن است. با گذشت زمان و برداشت گاز، فشار طبیعی مخزن کاهش مییابد و بخش زیادی از گاز باقیمانده دیگر قابل استخراج نیست. در مقابل، تکنولوژیهای پیشرفته مانند تزریق گاز نیتروژن یا استفاده از پمپهای فشار قوی میتوانند فشار مخزن را حفظ کرده و گاز بیشتری را به سطح بیاورند. اما در ایران، به دلیل محدودیتهای مالی، تحریمها و نبود دسترسی به این تجهیزات، چنین روشهایی کمتر استفاده میشوند.