بی شک مسئولین بالاتر و سیاست گذاران حوزه تصویر باید با ریزبینی مضاعف و وسواس دغدغهمندتری بازتعریفی از مقوله عفاف و حجاب در بطن و بستر واقعی هنرهای تصویری ارائه دهند و پایبند ضمانت اجرای آن بمانند.
سوره سینما – مریم اکبرلو : بعضی مناسبت ها در تقویم ما را به یاد چیزهایی می اندازد که بدیهی است اما مغفول. عفاف و حجاب یکی از ضرورت های زندگی اجتماعی به طور عموم است و اتفاقا فقط به جوامع اسلامی اختصاص ندارد . حجاب اگرچه در کلام اول تداعی گر پوشش بانوان است اما مفهومی بسیار گسترده تر از پوشاندن ظاهری را در بر می گیرد و جامعیت آن شامل خانم و آقایان می شود. می توانیم باهم نگاهی آیتمی و غیر توصیه ای به حضور و بروز این مفهوم در هنر صنعت سینما داشته باشیم.
یکی اینکه حجاب فقط در ظاهر آدم ها خلاصه می شود و فقط به خانم ها اختصاص دارد ؟ یعنی مثلا در برخی فیلم ها می بینیم که یک تار موی هیچ زنی بیرون نیست همه مبادی رفتار اجتماعی رعایت شده است ؟ عفاف در قالب مجموعه ای از رفتارها و کلمات و عادات رفتاری تعریف می شود که در بسیاری از فیلم های به ظاهر اسلامی و طبق موازین آیین نامه شورای ساخت هم لحاظ نمی شود و این ظاهربینی مسئله مهمی در تفکیک مفهوم والای حجاب و عفاف درونی و واقعی و حجاب روسری وار است.