به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، باز یکبزنگاه و نقطه عطف در تاریخ معاصر ایران رخ داد و جماعتی که آنها را بهنام سلبریتی میشناسیم، نتوانستند واکنش صحیحی نشان بدهند. طی روزهای اول شروع اعتراضات به گرانی که اینترنت جهانی هنوز قطع نشده بود و سلبریتیها توانایی استوری گذاشتن و موضعگیری داشتند، شاهد انتشار پستهایی بودیم که توقعشان میرفت و متاسفانه هیچ نشانی از عبرتگرفتن از گذشته در آنها دیده نمیشد.
سلبریتی بهخلاف تصور عامه، واژهای مثبت نیست بلکه بار معنایی منفی دارد و اینروزها لازمه سلبریتیبودن، داشتن اخلاق و رفتاری است که چارچوبهای اخلاقی خانواده و جامعهای سالم آنها را نمیپذیرد.
اما اتفاقات اخیر و مردود شدن دوباره و چندباره جماعت سلبریتی در آن، بهانه خوبی است تا اینپدیده و رفتارهای وابسته به آن را مورد مطالعه قرار دهیم. سلبریتی در بزنگاههایی چون اتفاقات اخیر، حوادث ۱۴۰۱ یا سرنگونی هواپیمای اوکراینی، نمیتواند موضعگیری صحیح و درستی داشته باشد. چون رفتار صحیح و در خدمت وطن، بهطور ذاتی با مفهوم سلبریتیبودنش در تضاد است و سادهترین حالت پاسخ به اینمساله این است که اگر واکنش صحیح و مردمی نشان دهد، گرینکونرو و زندگی ناموفقش با آرتور میلر و سرانجام تلخ اینستاره هالیوود، میگوید شهرتی به عظمت مرلین مونرو بیشک آدم را به خطر میاندازد.
نیل پستمن اندیشمندی است که سال ۲۰۰۶ در کتاب «سرگرمی تا سرحد مرگ: گفتمانی در عصر کسب و کار نمایش» خطرات جامعه تحت فرمان تصویر و نه ایده را گوشزد کرده است. پستمن با ترسیم شرایط جامعهای که سلبریتیها در آن جولان میدهند، گفته جامعه (آمریکا) در مسیر خودویرانگری پیش میرود. منتقد دیگری بهنام کورزمن هم سال ۲۰۰۷ گفت سلبریتی، شبح شهرت راستین است، اساس سلبریتی حرف و حدیث فراوان درباره اوست نه اینکه کاری واقعاً شایان صورت داده باشد.