در حالی که برخی مسوولان، تداوم محدودیتهای اینترنتی را با تکیه بر «توانمندیهای بومی» توجیه میکنند، بررسیهای تخصصی نشان میدهد که میانِ ویترینِ ادعاها و واقعیتِ فنی پلتفرمهای داخلی، گسستی عمیق وجود دارد. از جویشگرهایی که در گذشته جاماندهاند تا مدلهای هوش مصنوعی که صرفاً یک تقلیدِ ناموفق هستند؛ گزارش پیشرو به این پرسش پاسخ میدهد که چرا اصرار بر ادامه این شیوه، نه تنها نیاز جامعه را برطرف نکرده، بلکه صنعت آیسیتی و سرمایه اجتماعی را به بنبست کشانده است.
به گزارش خبرنگار سیتنا، بررسیهای میدانی و گفتگو با کارشناسان ارشد حوزه فناوری نشان میدهد که یکی از اصلیترین بهانههای مسوولان مخالف بازگشایی اینترنت جهانی، برای تداوم محدودیتهای اینترنتی، ادعای وجود «جایگزینهای مشابه ایرانی» است. آنها معتقدند وقتی میتوان نیازهای جستجو، ارتباط و حتی هوش مصنوعی را در داخل تامین کرد، دلیلی برای بازگشت به اینترنت بینالملل وجود ندارد. اما واقعیتِ کفِ بازار و تجربه کاربران، فرسنگها با این ادعاهای انتزاعی فاصله دارد.