ایران در زمینه توسعه موشکهای ضد رادار به طور عمده به فناوریهای بومی خود متکی است. این موشکها از سیستمهای هدایت پیشرفته برای شناسایی و هدف قرار دادن سیگنالهای راداری استفاده میکنند.
به گزارش سرویس سیاسی تابناک، موشکهای ضد رادار (Anti-Radiation Missiles یا ARM) نوعی موشک هستند که به طور خاص برای مقابله با سیستمهای راداری دشمن طراحی شدهاند. این موشکها قادرند سیگنالهای راداری که توسط سیستمهای راداری دشمن منتشر میشوند را شناسایی کرده و به سمت آنها هدایت شوند. هدف از این موشکها، نابود کردن یا مختل کردن عملکرد رادارهای دشمن و ایجاد اختلال در سامانههای دفاع هوایی و راداری است.
ویژگیهای اصلی موشکهای ضد رادار:
۱. سیستم هدایت:
– موشکهای ضد رادار معمولاً از سیستمهای هدایت راداری فعال یا غیرفعال استفاده میکنند. در هدایت راداری فعال، موشک خودش سیگنال راداری ارسال کرده و سپس بازتاب آن را دریافت کرده و مسیر خود را تنظیم میکند. در هدایت غیرفعال، موشک به سیگنالهای راداری موجود در محیط پاسخ میدهد و از آنها برای هدایت استفاده میکند.
۲. عملکرد ضد رادار:
– این موشکها با شناسایی و رهگیری امواج راداری که از سیستمبه طور عمده به فناوریهای بومی خود متکی است. این موشکها از سیستمهای هدایت پیشرفته برای شناسایی و هدف قرار دادن سیگنالهای راداری استفاده میکنند.
– تکامل سیستمهای جنگ الکترونیک:
در کنار موشکهای ضد رادار، ایران به طور جدی به توسعه سیستمهای جنگ الکترونیک (EW) پرداخته تا قابلیتهای موشکهای ضد رادار خود را تقویت کرده و کارایی بیشتری در شرایط جنگی و اختلال الکترونیکی داشته باشند.
جمهوری اسلامی ایران در تلاش است تا تواناییهای خود را در زمینه موشکهای ضد رادار گسترش دهد. با توجه به تحریمها و محدودیتهای واردات تجهیزات نظامی، کشور در سالهای اخیر تمرکز زیادی روی بومیسازی موشکها و سیستمهای ضد رادار خود داشته است.
گردآوری و تنظیم: افسانه کیهان فر