توسعه همکاریهای دوجانبه یا چندجانبه بین کشورهای عضو سازمانهای بینالمللی یکی از مهمترین دستاوردهایی است که در بستر مبادلات و تعاملات اقتصادی، سیاسی و امنیتی درون سازمانی رخ میدهد
جوان آنلاین: توسعه همکاریهای دوجانبه یا چندجانبه بین کشورهای عضو سازمانهای بینالمللی یکی از مهمترین دستاوردهایی است که در بستر مبادلات و تعاملات اقتصادی، سیاسی و امنیتی درون سازمانی رخ میدهد، به ویژه اگر انگیزه محوری تأسیس آن سازمان را یکی از اضلاع رویکرد سیاست خارجه کشورها تشکیل دهد. خسارتهای جبرانناپذیر اقتصادی و فشارهای ناشی از سلطه امریکا بر اقتصاد جهانی، بسیاری از کشورها را ترغیب کرد ساختارهایی را برای حفظ اعتبار و استقلال اقتصادی تعریف کنند. در این راستا، سازمان بریکس با هدف بنیادی ایجاد هماهنگی بیشتر اقتصادی میان اقتصادهای غیرغربی و برقراری موازنه در مقابل ساختار تحمیلی اقتصادی غرب در جهان و کاهش وابستگی به آن ایجاد شد و ایران نیز به عضویت آن درآمد.
تقویت رویکرد، تعیین سازوکارهای مناسب برای مقابله با نظام اقتصادی غرب و گسترش آن در جهان، بریکس را یک سازمان مهم و تأثیرگذار در تغییر نظم جهانی کرده است. اکنون کشورهای زیادی در اصطلاح جنوب جهانی به دنبال اتحادهای ژئوپلیتیکی هستند تا از نفوذ و وابستگی اقتصادی به ایالاتمتحده و اروپا رهایی یابند. بسیاری از صاحبنظران مطرح جهان معتقدند بریکس سازمانی مقابلهکننده با نظم اقتصادی غرب خواهد بود که میتواند روند کلی نظم جهانی و هژمونی غرب را تسریع کند. از نظر آنها بریکس به روند فزاینده قطبیشدن منطقهای و بینالمللی دامن میزند و نفوذ بینالمللی امریکا، به ویژه در آسیا و شمال آفریقا را تهدید میکند.
در این میان، مؤلفه مهم ظرفیت و سهم عمده بریکس در اقتصاد جهانی میتواند به حرکت آن شتاب بخشد و اهدافش را تأمین کند. کشورهای بریکس نزدیک به ۳۰ درصد اقتصاد جهانی را به خود اختصاص میدهند و نماینده بیش از ۵/۴۴ درصد از جمعیت جهان هستند و بیش از ۵/۲۴ درصد از خشکیهای زمین را پوشش میدهند که با این دامنه ژئوپلیتیکی وسیع، میتوانند رقیب سرسخت گروه کشور صنعتی بزرگ، گروه هفت تلقی شوند، به خصوص که بنا به گزارش صندوق بینالمللی پول، اقتصاد جهانی به طور فزایندهای برای رشد به اقتصادهای نوظهور متکی است.
دلارزدایی و تهدید امریکا