بهادر اسدی با اشاره به اینکه خانواده به عنوان اولین خواستگاه هر فرد برای حضور و فعالیت در اجتماع، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، اظهار کرد: زن و مرد میبایست با تکیه بر مهارتهای اکتسابی در زندگی مشترک نسبت به بهبود زندگی خود تلاش نمایند.
اسدی تصریح کرد: سازگاری زناشویی به صورت خودکار ایجاد نشده و به وجود آمدن آن نیاز به تلاش زوجین به یادگیری مهارتها و همینطور نظارت و رصد سازمانهای مربوطه به سازشهای ایجاد شده بین زوجین، در اوایل سازش که حساسترین دوران زندگی بعد از انصراف از طلاق و شکلگیری مجدد پایههای زندگی است، دارد.
وی افزود: معمولا اوایل روزهای بازگشت به زندگی مشترک از نظر سازگاری بسیار ناپایدار بوده و بیشترین خطر را برای ناسازگاری و بازگشت به طلاق دارد؛ لذا با توجه به اینکه این دوران با اختلافات و مشکلاتی همراه است، اهمیت توجه به آن برای سلامت بهداشت روانی زوجین لازم است تا با ارائه راهکارهایی به کاهش اختلافات و افزایش پتانسیل کیفیت زندگی زوجین منجر شود.