هشتاد و دومین دوره جشنواره فیلم ونیز در فضایی پرشور و مملو از پیامهای سیاسی و انسانی به پایان رسید؛ مراسمی که با اهدای شیر طلایی به جیم جارموش برای فیلم پدر مادر خواهر برادر بر صدر اخبار نشست. سینماگران از سراسر جهان، با آثار متنوع و سخنرانیهایی پرحرارت، پیامهایی فراتر از قاب نقرهای را به مخاطبان منتقل کردند.
نام بهرام بیضایی بار دیگر در کانون توجه قرار گرفت؛ او با نسخه ترمیمشده باشو غریبه کوچک جایزه بهترین فیلم ترمیمشده را از آن خود کرد. محمد رسولاف که در هیأت داوران حضور داشت، پیام بیضایی را خواند؛ پیامی که یادآور فضای خفقان دوران ساخت فیلم، سرنوشت تلخ یک کودک جنگزده و انتقادی بیپرده از سوداگران جنگ بود. در بخش ونیز فراگیر، نگار متولی میدان شاه با کمتر از ۵ گرم زعفران جایزه ویژه هیأت داوران را دریافت کرد و از آرزوی دنیایی گفت که کودکان هرگز ناچار به ترک خانه نشوند.
بخش افقها امسال با رنگ و بوی سیاسی همراه شد. آنوپارنا روی، کارگردان هندی ترانه درختان فراموششده، جایزه بهترین کارگردانی را برد و در نطق خود از مردم فلسطین حمایت کرد، همانند داوید پابلوس، برنده بهترین فیلم این بخش برای در جاده. در ادامه، مریم توزانی که جایزه مخاطبین «زیبای آرمانی» را برای خیابان مالاگا دریافت کرد، با بیانی عاطفی از رنج و پایداری مردم غزه سخن گفت.