برنده فیفا، بازنده میزبانان جام جهانی

جام جهانی فوتبال همیشه به‌عنوان یک جشن جهانی، نماد هیجان، گردش مالی و فرصت‌های اقتصادی معرفی می‌شود. اما این جام جهانی کلا حکایت متفاوتی دارد.

به گزارش عصر ایران به نقل از آکسیوس، جام جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی مشترک آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار می‌شود، بیش از آنکه برای شهرهای میزبان سودآور باشد، به یک پروژه عظیم درآمدزایی برای فیفا تبدیل شده است.

برآوردها نشان می‌دهد فیفا از محل بلیت‌فروشی، تبلیغات، حق پخش و خدمات جانبی حدود ۱۳ میلیارد دلار درآمد کسب خواهد کرد. اما هزینه‌های اصلی بر دوش شهرها و دولت‌های محلی کشورهای میزبان افتاده است؛ از بازسازی ورزشگاه‌ها گرفته تا امنیت، حمل‌ونقل و ایجاد مکان هایی موسوم به فن زون برای تماشاگرانی که بلیت ندارند.

بار مالی روی دوش شهرها

شهرهای میزبان در آمریکا و کانادا پیش‌بینی کرده بودند هزینه‌ها حدود ۲۰۰ میلیون دلار باشد، اما این رقم در برخی مناطق به‌مراتب بالاتر رفته است. برای نمونه، تورنتو حدود ۳۸۰ میلیون دلار کانادا و ونکوور بیش از ۶۲۰ میلیون دلار هزینه گزارش کرده‌اند.

در نیوجرسی، هزینه‌های مرتبط با حمل‌ونقل عمومی به حدی بالا رفته که مقامات محلی از ۴۸ میلیون دلار زیان احتمالی برای سیستم قطار شهری خبر داده‌اند.

حتی تصمیمات ساده‌ای مانند جابه‌جایی تماشاگران به ورزشگاه‌ها به چالش مالی تبدیل شده است. برای مثال، بلیت رفت‌وبرگشت قطار از منهتن به ورزشگاه مت‌لایف ابتدا ۱۵۰ دلار قیمت‌گذاری شد؛ درList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();