
در میانه یکی از پیچیدهترین دورههای اقتصاد دیجیتال ایران، نیروی کار فناوری با تهدیدی دوگانه روبهرو شده است؛ از یکسو اختلالهای مکرر اینترنت که جریان کار و درآمد را مختل میکند و از سوی دیگر موج شتابان هوش مصنوعی که ماهیت بسیاری از مشاغل را در حال بازتعریف است.
ترکیب این دو عامل، وضعیتی کمسابقه ایجاد کرده که در آن، حتی متخصصترین نیروهای فنی نیز با نااطمینانی نسبت به آینده شغلی خود مواجه شدهاند.
