وی با بیان اینکه هیچ نوع برنامهریزی در آموزش عالی و علوم انسانی وجود ندارد، گفت: در نظام آموزش عالی کشور به دو صورت میتوان برنامه ریزی داشت. در نوع اول حساب کردن و در نظر گرفتن وضعیت پذیرش دانشجو و برنامهریزی در جهت مسائل کمی دانشجویان است.
وی افزود: راه دوم اقتصاد بازار است به طوری که دانشگاه پول لازم برای تجهیز و پذیرش دانشجو را ندارد و به همین دلیل با دولتهای محلی و صاحبان صنایع در ارتباط نیست که خود این مسئله مشکلات فراوانی را به بار آورده است.