«برتولوچی» در هفتادمین جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۱۳ در مسند ریاست هیات داوران قرار داشت که در نهایت به همراه هیاتداوران فیلم مستند «Sacro Gra» را به عنوان برنده شیر طلای این رویداد سینمایی معتبر معرفی کردند.
برناردو برتولوچی کارگردان نامدار و برنده اسکار ایتالیایی فیلمهایی چون «آخرین تانگو در پاریس» و «آخرین امپراتور» در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
به گزارش ورایتی، این کارگردان ایتالیایی چندین سال درگیر مبارزه با بیماری سرطان بود و بیش از یک دهه اخیر، زندگی خود را روی صندلی چرخ دار سپری کرد.
وی متولد ۱۶ مارس ۱۹۴۰ در شهر پارما، به عنوان بزرگترین فرزند خانواده از پدری شاعر، مورخ هنر و منتقد فیلم متولد شد.
او در چنین محیطی رشد کرده بود در ۱۵ سالگی شروع به نوشتن کرد، ابتدا با فعالیتهای ادبی در دانشگاه رم کار هنری خود را آغاز کرد و مدتی بعد اولین رمان خود را نوشت که چندین جایزهی معتبر دریافت کرد.
سوابق هنری پدر برتولوچی به او کمک فراوانی کرد، «پیر پائولو پازولینی»، فیلمساز بزرگ ایتالیایی برای انتشار نخستین کتاب برتولوچی کمک فراوانی به او کرد و همچنین در سال ۱۹۶۱ برتولوچی به عنوان دستیار اول پازولینی در فیلم «آکاتونه» با او همکوان و خواهرش را به تصویر میکشد که معتاد است، پسر با وجود درون گرایی و مسائل خاصاش تلاش می کند، حامی خواهرش هم باشد.
«برتولوچی» در هفتادمین جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۱۳ در مسند ریاست هیات داوران قرار داشت که در نهایت به همراه هیاتداوران فیلم مستند «Sacro Gra» را به عنوان برنده شیر طلای این رویداد سینمایی معتبر معرفی کردند.
«پیش از انقلاب» (۱۹۶۴)، «جاده نفت» (۱۹۶۵)، «عشق و خشم» (۱۹۶۹)، «دنبالهرو» (۱۹۷۰)، «۱۹۰۰» (۱۹۷۶)، «ماه» (۱۹۷۹)، «آسمان سرپناه» (۱۹۹۰)، «بودای کوچک» (۱۹۹۳)، «زیبایی ربوده شده» (۱۹۹۶)،«محصور» (۱۹۹۸)، یک اپیزود از فیلم «دقایق مرده: ویولونسل»(۲۰۰۲) و «رویابینها» (۲۰۰۳) از دیگر مهمترین آثار «برناردو برتولوچی» محسوب میشوند.