بارها و بارها گفته شد، نساجی برای ما، فقط یک تیم فوتبال نیست؛ نماد کار و تلاشه، نماد نان و باران و برکت.یادش بخیر، خیلیهامون صبحها با صدای سوت کارخونه بیدار میشدیم.همون صدای آشنا که نوید یک روز پر از کار و امید رو میداد.
روزنامه گل
یاسر امیری– بارها و بارها گفته شد، نساجی برای ما، فقط یک تیم فوتبال نیست؛ نماد کار و تلاشه، نماد نان و باران و برکت.یادش بخیر، خیلیهامون صبحها با صدای سوت کارخونه بیدار میشدیم.همون صدای آشنا که نوید یک روز پر از کار و امید رو میداد.برای نونوا که قبل از روشن شدن هوا تنور رو روشن و گرم میکرد،برای رانندهی تاکسی که دلش به کرایهی همون روز خوش بود،برای دانشآموزی که با کیفِ کهنهاش رویا میبرد تا مدرسه…و حتی برای کشاورزی که وسط شالیزار، بدون ساعت و تقویم،با همون صدا میفهمید روز از کجای زندگی گذشته بود…سوت کارخونه، ساعت زندگی ما بود؛ ساعتی که فقط زمان رو نشون نمیداد، بلکه جریان زندگی رو به ما نشون میداد.