اقتصاد۲۴- غلامرضا مصباحی مقدم، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و نماینده سابق مجلس اخیرا در گفت و گویی با «جماران» اینگونه درباره مسیر توسعه چین و ضرورتهای رفتار عمومی برای توسعه در ایران اظهارنظر کرده است: چین ۴ دهه رشد بالای ده درصد را تجربه کرده و توانسته از یک کشور به شدت فقیر با جمعیت انبوه خارج شود و به کشوری تبدیل شود که جایگاه دوم اقتصاد دنیا را دارد. پس این نشان میدهد شدنی است. چین ظرفیتهای ما را ندارد. موقعیت جغرافیایی چین موقعیت ما نیست. چین به اندازه موقعیت و شرایط ما نیست. موقعیت انرژی که ما داریم چین ندارد. البته موقعیت جمعیتی که چین دارد را ما نداریم. آن جمعیت قانع است، جمعیتی که به دو عده یا یک وعده غذا در شبانه روز اکتفا میکند. این فرهنگ کاملاً متفاوتی است.
درباره سخنان این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نقدهای زیادی مطرح شده. اما سوال اصلی درباره این سخنان هنوز پرسیده نشده است. آن سوال این است؛ چه کسی گفته که مردم چین کم غذا میخورند و مضافا اینکه چه کسی گفته مردم ایران مصرف غذایی بالایی دارند؟
بگذریم از این سوال که اساسا باید مشخص شود حتی در صورت صحت ادعای آقای مصباحی مقدم درباره کمخوری مردم چین و پرخوری مردم ایران، این موضوع چه ربطی به تفاوت توسعه دو کشور دارد و به عبارتی آیا عامل توسعه یافتگی چین و عقب افتادن ایران از توسعه میزان خورد و خوراک مردم دو کشور است؟