اقتصاد۲۴ – یک گروه هکری بهتازگی اسناد شرکت توسعه انرژی اتمی ایران را منتشر کرده است. افشای این اسناد بار دیگر داغ عملیاتهای نفوذ و خرابکاری در برنامه هستهای ایران را تازه کرده است. شواهد و واقعیتهای تاریخی نشان میدهد برنامه هستهای ایران که همه شئون و روابط ایران با جهان را طی سه دهه اخیر تحتالشعاع خود قرار داده، بهطرزی غمگین و باورنکردنی قابل نفوذ و آسیبپذیر است.
یک گروه هکری تحت عنوان «بلک ریوارد» یا «پاداش سیاه» یک روز بعد از دادن ضربالاجلی به ایران برای آزاد کردن زندانیان اعتراضات اخیر، بهتازگی «۵۰ گیگابایت» اسناد شرکت توسعه انرژی اتمی ایران را منتشر کرده است. این گروه هکری روز جمعه ۲۹مهرماه با ارسال ایمیلی به شرکت توسعه انرژی اتمی ایران که نسخهای از آن را در صفحه تلگرام خود منتشر کرده بود، به مقامات ایران هشدار داده بود که در صورت آزاد نکردن زندانیان اعتراضات اخیر طی ۲۴ساعت، اقدام به انتشار اسنادی خواهد کرد که در جریان هک سایت شرکت توسعه انرژی اتمی ایران به دست آورده است. رسانههای نزدیک به دولت، هدف این گروه هکری را شرکت بهرهبرداری نیروگاه اتمی بوشهر زیرمجموعه شرکت تولید و توسعه انرژی اتمی ایران خواندهاند.
این گروه هکری روز شنبه ۳۰مهرماه در پایان فرصت یکروزه، با انتشار پیام تلگرامی جدیدی، ۵۰گیگابایت از اسناد هکشده این شرکت، از جمله اسناد قراردادها، پرداخت دستمزدها و ایمیلهای رسمی را منتشر کرد. در این اسناد نام بسیاری از پیمانکاران خارجی برنامه هستهای ایران هم افشا شده است. براساس گزارش این رسانهها، «در اسناد جدیدی که گروه بلک ریوارد همرسانی کرده» عکسها و نقشههایی از تاسیسات هستهای، قراردادهای میان نیروگاه بوشهر و شرکتهای دیگر، فیشهای پرداخت و اسناد مربوط به ارزیابی ایمنی تاسیسات دیده میشود.
اداره کل دیپلماسی عمومی و اطلاعرسانی سازمان انرژی اتمی ایران به افشای این سندها واکنش نشان داده و تلویحا این اسناد را تایید کرده است. این سازمان اعلام کرده «مطالب منتشرشده در فضای مجازی مبنی بر نفوذ به سرور پستالکترونیک شرکت تولید و توسعه انرژی اتمی با هدف جلبتوجه عموم و فضاسازیهای رسانهای صورت گرفته است.»
برخی رسانههای دولتی از جمله ایسنا و همشهری با استناد به گزارش دریافتی از واحد فناوری اطلاعات شرکت مادر تخصصی تولید و توسعه انرژی اتمی، نوشتهاند که «دسترسی غیرمجاز از مبدأ یک کشور خارجی مشخص، به سامانه پستالکترونیک این شرکت منجر به انتشار محتوای برخی از پستهای الکترونیکی در فضای مجازی شد.»
در این گزارش آمده: «در پی این امر، واحد فناوری اطلاعات شرکت تولید و توسعه انرژی اتمی براساس ترتیبات پیشبینیشده و در کوتاهترین زمان ممکن ضمن انجام اقدامات لازم و پیشگیرانه، موضوع را از ابعاد مختلف مورد بررسی قرار داد و گزارش اولیه خود را به مسئولان سازمان انرژی اتمی ارائه کرد.»
سازمان انرژی اتمی در بیانیهای که به رسانههای دولتی داده، مدعی شده محتوای موجود در ایمیلهای کاربران حاوی پیامهای فنی و تبادلات معمول و جاری روزمره است و بدیهی است هدف از انجام اینگونه تلاشهای غیرقانونی که از روی استیصال انجام میشود، بهمنظور جلب توجه عموم، فضاسازیهای رسانهای و عملیات روانی بوده و فاقد هرگونه ارزش دیگری است.
بر هیچکس پوشیده نیست که برنامه هستهای ایران از چه سطحی از اهمیت و محرمانگی برخوردار است. در سه دهه اخیر، اقتصاد و سیاست ایران، تاثیرپذیری زیادی از برنامه هستهای داشته است. با این حال سلسلهحوادث و خرابکاریها در این برنامه نشان میدهد تا چه حد مهمترین برنامه استراتژیک کشور آنطور که باید در حفاظ امنیتی نیست. تیرماه ۱۴۰۰ وزیر اطلاعات اسبق ایران از نفوذ سازمان جاسوسی اسرائیل، موساد، در بخشهای مختلف کشور ابراز نگرانی کرد و گفت «مسئولان باید نگران جان خود باشند.»
علی یونسی در گفتگو با سایت جماران گفته بود که کشور طی «۱۰، ۱۵ یا ۲۰ سال» گذشته از نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و مخصوصا اسرائیل غفلت کرده است. به گفته او «در ۱۰ سال اخیر نفوذ موساد در بخشهای مختلف کشور به حدی است که جا دارد همه مسئولین جمهوری اسلامی برای جان خودشان نگران باشند.»
او رقابت بین سازمانهای موازی وزارت اطلاعات را عامل این نفوذ خوانده و گفته: «آن سازمانهای جدید و موازی وزارت اطلاعات بهجای اینکه با نفوذ مبارزه کنند، مشغول کنترل و مبارزه با خودیها شدند. میدان برای نفوذ سرویسهای جاسوسی دنیا باز شد و امروز ما حق داریم برای همه جا و هر اتفاقی که رخ بدهد نگران باشیم.»
پیش از او محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام و معاون اقتصادی رئیسجمهور در ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ هشدار مشابهی داد و گفت: «کشور بهطور گسترده یک آلودگی امنیتی پیدا کرده و نمونه آن این است که کمتر از یک سال، سه رویداد امنیتی اتفاق افتاده است؛ دو انفجار و یک ترور.» اشاره رضایی به دو انفجار در تاسیسات هستهای نطنز تیر ۱۳۹۹ و فروردین ۱۴۰۰ و نیز ترور محسن فخریزاده در آذرماه سال ۹۹ است.
محمود احمدینژاد، رئیسجمهوری سابق ایران و عضو فعال مجمع تشخیص مصلحت نظام هم اواسط خردادماه ۱۴۰۰ در یک مصاحبه ویدئویی گفت که بالاترین مسئول مقابله با جاسوسان اسرائیل در وزارت اطلاعات، «خودش جاسوس اسرائیل بوده است.» او با اشاره به «نفوذ اسرائیل» در ردههای بالای حکومت، گفته بود: «اگر اسرائیل قادر به انجام عملیات پیچیده در ایران است و مهمترین اسناد هستهای و فضایی را از مراکز حساس میرباید، بهدلیل همین نفوذ گسترده و حضور شبکهای از عوامل جاسوسی است که معرفی آنها مسکوت مانده است.»
دو دهه است که برنامه هستهای ایران هدف خرابکاریهای خارجی است. بین سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ (۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰) ایران خریدهای مخفیانه وسایل مورد نیاز و ایجاد تاسیسات زیرزمینی مخفی برای برنامه هستهای را آغاز کرد و موفق به انجام آزمایشهایی در زمینه غنیسازی صنعتی اورانیوم در آزمایشگاه شد. سال ۱۳۸۱ آمریکاییها به اسناد و مدارکی دست یافتند که گویای فعالیتهای ایران برای دسترسی به چرخه سوخت هستهای در نطنز و آب سنگین در اراک بود. افشای این فعالیتهای ایران سرآغاز اتخاذ مواضع سختگیرانه از سوی غرب در قبال ایران و پذیرش تعلیق در برنامه هستهای طی توافقنامه سعدآباد در مهر ۱۳۸۲ بود. همان زمان احمد شیرزاد، نماینده وقت مجلس شورای اسلامی طی نطقی در مجلس پروژه مخفیانه هستهای ایران را به نحو بیسابقهای به باد انتقاد گرفت و گفت: «آن زمانی که سادهلوحانه سر خود را به زیر برف کردند، پروژههای بلندپروازانه بیهدف طراحی کردند، نامعقولترین و نامتعارفترین شیوهها را برای دستیابی به فناوری هستهای برگزیدند و فکر نکردند که آنچه میکنند روزی در معرض دید و بررسی متخصصان جهان قرار میگیرد.»