بازار خودرو در ایران همواره تحت تأثیر سیاستهای اقتصادی، تصمیمات دولتی و تحولات بینالمللی قرار داشته است. در سال ۱۴۰۳، واردات خودرو با سیاستهای تازهای همراه شد که هدف اصلی آن تنظیم بازار، کاهش آلودگی هوا و حمایت از حملونقل پاک عنوان شده است. با این حال، چالشهای متعددی در مسیر اجرای این سیاستها وجود داشته که توانسته روند واردات را پیچیده و پرهزینه و صرف زمان کند.
تا پایان دیماه ۱۴۰۳، تعداد ۴۱,۲۹۷ دستگاه خودروی سواری نو از گمرکات کشور ترخیص شده که ارزش این خودروها بالغ بر ۸۷۷ میلیون دلار بوده و نسبت به مدت مشابه در سال 1402 به ترتیب رشد ۷۰۸ درصدی در تعداد و ۷۴۴ درصدی در ارزش را نشان میدهد، اما این رشدی که تاکید زیادی بر آن شده از ناکارآمدی واردات خودرو در سال 1402 نشأت میگیرد.