۱۴۰۴/۱۲/۲۰ ۲۳:۴۷
پرسش:
اگر «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ» است، چرا خیلیها که مؤمن و یاریدهندۀ خدا هستند، یاری نمیشوند و از جهت مالی و زیبایی و … ضعیف هستند؟ میدانم بعضی مؤمنان هم وضعیت خوبی دارند و بعضی غیرمؤمنان هم وضع بدی دارند؛ اما نمیفهمم چرا نصرت خدا به همۀ مؤمنان نمیرسد و بسیاری از مؤمنان وضع خوبی ندارند و از آنسو بسیاری از غیرمؤمنان وضع خوبی دارند و مشمول نصرت خدا شدهاند؟
پرسش:
پاسخ:
آیۀ «إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ» (1) وعدهای الهی است که در نگاه نخست ممکن است چنین فهمیده شود: هر کسی مؤمن باشد و دین خدا را یاری کند، باید از نظر مالی، ظاهری، موقعیت اجتماعی و رفاه دنیوی در وضعیت مطلوبی قرار گیرد؛ درحالیکه تجربۀ زیستۀ بسیاری از مؤمنان و حتی گزارشهای تاریخی قرآن از سرنوشت پیامبران و صالحان نشان میدهد که چنین برداشت سادهای با واقعیت سازگار نیست. پرسش این نوشتار نیز دقیقاً در همین نقطه شکل میگیرد: چرا با وجود این وعدۀ الهی، «بیشتر» مؤمنان از نظر دنیوی در تنگنا هستند؟ آیا وعدۀ الهی تحقق نیافته است یا ما آن را نادرست فهمیدهایم؟
برای پاسخ، باید معنای «نصرت الهی»، قلمرو آن و نسبتش با دنیا و آخرت را دقیقتر بازخوانی کنیم.