اقتصاد۲۴- در حالی که تبلیغات سیگار و استعمال آن ممنوع است، اما این موضوع همچنان در پرده سینما و فیلمهای سینمای خانگی به نمایش گذاشته میشود. ماده ۱۳ کنوانسیون سازمان جهانی بهداشت در دستورالعملهای کنترل دخانیات (FCTC)، که ایران نیز عضو این کنوانسیون است، تبلیغ، ترویج و حمایت از استعمال دخانیات و تنباکو را در رسانههای سنتی (مطبوعات، تلویزیون و رادیو) و تمامی بسترهای رسانهای از جمله اینترنت، تلفن همراه و سایر پلتفرمها ممنوع میداند. همچنین این ماده متذکر است که: «پخش تصاویر مرتبط با استعمال سیگار و دیگر محصولات دخانی در محصولات رسانهای سرگرمی، مانند فیلمها، تئاترها و بازیهای رایانهای میتواند به شدت بر مصرف دخانیات بهویژه در میان جوانان تأثیر بگذارد».
محمد کیاسالار، پزشک، در گفتگو با خبرآنلاین با اشاره به اینکه در ایران سالانه ۵۵ میلیارد نخ سیگار دود میشود و ۳۰هزار میلیارد تومان به واسطه بیماریهای ناشی از دخانیات به نظام سلامت تحمیل میشود، میگوید: «قصه فقط قصه ایران نیست. سازمان بهداشت جهانی، نمایش جذاب سیگار در فیلمها را «یک مشکل جهانی» میداند که «هم مشوق سیگار کشیدن نوجوانان است، هم تقویتکننده بازار دخانیات»؛ بازاری که اگرچه یکونیم میلیارد مشتری در سراسر جهان دارد، اما ۸۴ درصد مشتریان مستمرش- که مصرف روزانه دارند- در کشورهای درحالتوسعه زندگی میکنند. به همین دلیل پیشبینی میشود این صنعت تا سال ۲۰۳۰ میلادی، سالانه ۸ میلیون قربانی بگیرد که ۸۰ درصدشان ساکن کشورهای درحالتوسعهاند.»
صنعت دخانیات سابقه طولانی در ترویج مصرف سیگار و استعمال دخانیات در تلویزیون و سینما دارد. از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۵۰، شرکتهای دخانیات با استودیوهای فیلمسازی برای نمایش محصولات خود در سینما و تلویزیون همکاری میکردند و حتی برای حضور در کمپینهای تبلیغاتی سیگار به ستارههای سینما پول میدادند. در واقع، به مدت حدود یک دهه، از هر سه ستاره برتر سینما، دو نفر در حال سیگار کشیدن در فیلمها و تبلیغ این کار بودند. با ممنوعیت تبلیغات سیگار در تلویزیون و رادیو در سال ۱۹۷۰، بازاریابی صنعت تنباکو به سینما منحصر شد.