فیلم «مرزهای کنترل» (The Limits of Control) یکی از فیلمهای کمتر مورد توجه جیم جارموش است که باید آن را نسخهای با سبک خاص از فیلمهای نئونوآر دانست. این فیلم داستان یک آدمکش تنها و عحیب و غریب را روایت میکند که برای انجام یک ماموریت دیگر آماده میشود. در سفر خود برای انجام ماموریت جدید، او با افراد مختلفی از کشورهای مختلف آشنا میشود که اطلاعات زیادی از طریق بحثهای فلسفی در مورد هدفش در اختیار او قرار میدهند. این فیلم را باید شکوه پست مدرنیسم در ادای احترام جارموش به سینمای هنری فرانسه و دیدگاه شاعرانه و اگزیستانسیالیستی به زندگی دانست.
اگر چه «مرزهای کنترل» یک فیلم نوآر است، اما دیالوگهای پرمعنی زیادی در مورد فلسفه، هنر و فرهنگ در آن رد و بدل میشود. علاوه بر این، فیلم برداری رنگارنگ و موسیقی مینیمالیستی فیلم فضایی منحصربفرد ایجاد میکند. بازی خیره کننده آیزاک دی بانکوله در این فیلم را نیز باید بهترین بازی او در طول فعالیت بازیگری اش دانست. همچنین بازیگران فوق العاده بسیاری مانند بیل ماری، تیلدا سوینتون، گائل گارسیا برنال و لوییس توسار نیز نقشهایی کوتاه دارند که بر جذابیت آن میافزاید. «مرزهای کنترل» فیلمی در مورد هنر است که بیشتر به یک شعر شبیه است تا یک داستان.