محمدرضا سرشار، نویسنده و پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان، با انتقاد از رویکردی که سرگرمکردن کودک را به شلوغی، شوخی و حرکات نمایشی گره میزند، معتقد است برنامهسازان کودک نباید هر چیزی را که برای لحظاتی توجه مخاطب را جلب میکند، مفید بدانند؛ چراکه این نگاه طی سالها به سلیقه کودکان آسیب زده و جای روایت، عمق و محتوای واقعی را با «عناصر کاذب» پر کرده است.
دلارام صادقی/صبا، در دنیایی که کودکان هر روز با حجم گستردهای از محرکهای تصویری، ویدئوهای کوتاه، بازیهای دیجیتال و پلتفرمهای تعاملی مواجهاند، قصهگویی سنتی شاید در نگاه نخست، رسانهای متعلق به گذشته به نظر برسد؛ روایتی که به جای تصاویر آماده و تغییرات سریع قاب، بر کلمات، صدا و تخیل مخاطب تکیه دارد. اما قصه، با وجود تغییر شکل رسانهها، همچنان یکی از قدیمیترین و ماندگارترین شیوههای انسان برای انتقال تجربه، احساس و معناست.