روزنامه وطن امروز درباره صحبت های اخیر مسعود کیمیایی با انتقاد از برخی آزادی های موجود در سینمای قبل انقلاب اینگونه کارگردان «گوزن ها» را معرفی می کند: در این میان مسعود کیمیایی همه سینمای ضدظلم و دغدغهمند پیش از انقلاب را نمایندگی نمیکرد اما قطعا او با آثاری چون «گوزنها»، «سفرسنگ» و… به عنوان بخش مهمی از سینمای معترض پیش از انقلاب مطرح است. عمده مواجهه حکومت پهلوی با این آثار توقیف و حذف آنها از گردونه اکران بود. در سالهای نزدیک به انقلاب دربار تصمیم گرفت از این فیلمها به عنوان سوپاپ اطمینان خود استفاده کند اما این سوپاپ اطمینان نیز برای حکومت دردسرساز بود. از همین رو است که ساواک برای فیلم «گوزنها» تصمیم میگیرد پایانی متفاوت بسازد؛ رازی که مسعود کیمیایی بعد از نزدیک به نیم قرن از آن پرده برداشت و نسخه ساواک را برای پایانبندی گوزنها منتشر کرد. او اخیرا در گفتوگویی پیرامون دخالت ساواک در پایانبندی فیلم خود اظهار داشت: «کار به جایی رسید که خودشان [ساواک] آمدند و پایانبندی فیلم را عوض کردند. ما حالمان خیلی بد بود. عکسی از من و اسفندیار منفردزاده هست که در حیاط زیر یک درخت نشستهایم و مشغول صحبت و تماشا هستیم. 3 ورق دکوپاژ داشتند که اکنون نزد جواد طوسی است. کارگردان و صدابردار را خودشان آوردند، فیلمبردار هم خود نعمت حقیقی بود. این کار تحت تدابیر امنیتی شدید نبود. ما که شاخه نظامی یک حزب خاص نبودیم. در استودیو میثاقیه فیلم میساختیم… دیگر دنبال مجوز نرفتم و همان نسخه در سینماها به نمایش درآمد… هیچ کپیای از آن نسخه تغییریافته موجود نیست».
گوزنها از کجا آمدند؟