۹ تیر ۱۴۰۵ – ۲۳:۴۵
تیم ملی در شرایطی باید در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ به میدان برود که مشخص نیست پروژه جوانگرایی آغاز میشود یا نه.
به گزارش مشرق، پس از جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ که تیم ملی فوتبال ایران در نیمهنهایی مغلوب قطر شد، یکی از مهمترین دغدغههای کارشناسان، میانگین سنی بالای تیم ملی و نوع نگاه تاکتیکی آن بود. بسیاری بر این باور بودند که بدون توجه به نتیجه مقطعی، اولویت فوتبال ایران باید تغییر نسل و حرکت به سمت تیمی با سبک بازی متفاوت باشد تا ثمره این تغییر در جام جهانی ۲۰۲۶ دیده شود. فوتبال ایران با پشتوانه تاریخی خود همچنان یکی از مدعیان قاره آسیاست، اما حفظ این جایگاه بدون نوسازی و تحول، دشوار خواهد بود.
روزگاری فوتبال ایران مدعی داشتن چند تیم ملی بود. هنوز آن دوران که تیمهای «ایران الف» و «ایران ب» در دیدارهای دوستانه مقابل یکدیگر قرار میگرفتند، از یادها نرفته است. شاید آن مسابقات با شرایط امروز قابل قیاس نباشد، اما یک پیام روشن داشت؛ فوتبال ایران در بسیاری از پستها با کمبود بازیکن مواجه نبود و رقابت برای پوشیدن پیراهن از یک ناکامی دیگر.
جام ملتهای آسیا شاید آخرین فرصت برای تغییر باشد؛ تغییری که از جوانگرایی آغاز میشود، اما به تغییر ذهنیت و فلسفه فوتبال ایران ختم خواهد شد. اگر این فرصت نیز از دست برود، فوتبال ایران بار دیگر بهای امروز را فردا خواهد پرداخت.
فوتبال ما باید الگوی تیمهای آسیایی مانند ژاپن و کره که اتفاقا رقبا اصلی ما در آسیا هستند را در دستور کار قرار دهد تا در دورههای بعدی شرایط بهتری داشته باشد. فراموش نمیکنیم که پس از کارلوس کیروش انتقاد عدم سازندگی مربیان ایران اوج گرفت و حالا امکان دارد پس از دوره قلعهنویی هم سوختن نسل جوان به این کادر فنی نسبت داده شود.