به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، آمین مایر در دوران پایان ریاست جمهوری جان اف کندی و دوره اول از دولت لیندون جانسون، سفیر آمریکا در ایران بود. دوره خدمت او در ایران همزمان با دوره تثبیت قدرت در ایران بعد از انقلاب سفید و اتفاقات سال ۱۹۶۳ و ۱۹۶۴ بود. مایر در بحث تامین سلاح برای ایران و برخی تصمیمات کلیدی آمریکا در ایندوره دخالت داشت و روابط نزدیکش با مقامات اصلی ایران و شاه، نقشش را در تصمیمگیریهای واشنگتن در آنبرهه مهم و تاریخی کرد.
او ۲۹ مارس ۱۹۸۵ مصاحبهای با ویلیام بور در واشنتگن دی سی داشت که بنا داریم مطالب مهم و قابل توجه تاریخی اینگفتگو را در قالب یکپرونده بررسی کنیم.
در اولینقسمت اینپرونده به ماجرای بذل و بخشش بحرین بهعنوان جزیی از خاک و یکی از استانهای ایران میپردازیم که با تحریک بیگانگان و توسط محمدرضا پهلوی بهعنوان دومینشاه سلسله پهلوی انجام شد.
یکی از نقلقولهای معروف مربوط به جداشدن بحرین از ایران، متعلق به اسدالله عَلَم وزیر وقت دربار و چهره معتمد شاه است. او در جلد دوم خاطراتش میگوید شورای امنیت به اتفاق آرا، میل بحرین برای استقلال کامل را تصویب کرد و نماینده ایران هم بهسرعت اینمساله را پذیرفت!
علم میگویدبه عربستان را در آخرینلحظه لغو کرد. اینسخنان باعث عصبانیت شاه شده بود اما بعدا به اینسفر رفت. علتش هم فشارهایی بوده که مایر به شاه وارد کرده تا به عربستان برود. تصمیم نهایی جداشدن بحرین از ایران هم وقتی گرفته شد که ماموریت مایر در ایران تمام شده و به آمریکا برگشته بود.
اما مایر خاطره جالبی از روزهای حضورش در ایران و گفتگو با شاه درباره مساله بحرین دارد. او روایت میکند:
«شاه به من گفت: من باید روش آبرومندانهای برای انجام اینکار داشته باشم. من تنها فردی هستم که میتواند اینکار را انجام دهد. بعد از من کسی نمیتواند اینکار را انجام دهد. تنها چیزی که نیاز دارم رفراندوم یا کمیته داوری یا کمیته بررسی است. چیزی که آبروی مرا حفظ کند و من آمادهام آن را امضا کنم.»