متن این گفتگو را از نظر می گذرانید:
به عنوان شروع گفتگو، شاید بد نباید از تحولات منطقه و تاثیر آن بر سیاست داخلی ایران آغاز کنیم. برخی افراد و جریانهای سیاسی در داخل طی هفتههای اخیر، به طور ملموس بر این گزاره تاکید کرده اند که ایران برای کاستن از هزینههای جنگ، باید اولا در سیاستهای منطقهای خود تجدیدنظر کند و ثانیا، دست به مذاکره مستقیم با آمریکا بزند. چنین پیشنهادهایی تا چه اندازه عملی و به صلاح منافع ملی ماست؟
هر چند شخصا در زمینه سیاست خارجی صاحب نظر نیستم، اما به دلیل درهم تنیدگی مسائل داخلی و خارجی بخصوص در این ایام که نوعی ناامیدی یا امیدواری رادر جامعه سیاسی ایران رقم میزند، تبعا باید اشاراتی داشته باشم. قبل از ورود به بحث، مناسب است که نسبت میان رژیم اسرائیل و آمریکا با یکدیگر را روشن کنیم.
قائل به تفکیک میان سیاست آمریکا و دیپلماسی اسرائیلی نیستم. چون بعضا گفته میشود اگر بتوا گرایی منظورتان است؟
بله؛ جوانانی که بیمن کسب صلاحیتهای کافی وبا بهره گیری از هوش سرشار خود بتوانند مسئولیتها و ماموریتهای ملی را عهده دار شوند.
بله؛ جوانانی که بیمن کسب صلاحیتهای کافی وبا بهره گیری از هوش سرشار خود بتوانند مسئولیتها و ماموریتهای ملی را عهده دار شوند.
گفتگو: حسام رضایی