بازیگران بزرگ بازار BNPL و لندتک ایران همچنان بر سر به اشتراکگذاری اطلاعات مشتریان بدحساب با یکدیگر و سامانه اعتبارسنجی ایران به توافق نرسیدهاند. ملاحظاتی مانند ارزش تجاری دادهها و نگرانی از افشای نرخ نکول، از مهمترین دلایل مقاومت آنها است. در مقابل، کمیل شاعری، عضو هیاتمدیره شرکت اعتبارسنجی ایران، معتقد است تنها برندگان این وضعیت، مشتریان بدحسابی هستند که میتوانند از خلا اطلاعاتی میان لندتکها برای دریافت اعتبار از چندین پلتفرم استفاده کنند و هزینه نهایی تداوم این وضعیت در نهایت بر دوش خود لندتکها و کل اکوسیستم اعتبار کشور خواهد بود.
به گزارش پیوست، سالهاست برخی بازیگران بزرگ صنعت لندتک و BNPL ایران از به اشتراکگذاری مشتریان بدحساب خود با سایر پلتفرمها یا سامانه اعتبارسنجی سرباز میزنند. آنها معتقدند هر مشتری خوشحساب یا بدحساب، حاصل دهها تصمیم اعتباری، آزمون و خطا و تحلیل رفتار بازپرداخت است که برای رسیدن به آن هزینه کردهاند و طبیعی میدانند که تمایلی به واگذاری این سرمایه به سایر بازیگران نداشته باشند.
از نگاه آنها، اطلاعات مربوط به رفتار اعتباری کاربران بخشی از رابطه میان پلتفرم و مشتری است و اشتراکگذاری آن، علاوه بر از بین بردن یک مزیت تجاری، پرسشهایی درباره حریم خصوصی کاربران نیز ایجاد میکند. آنها معتقدند اگر قرار است تصویر کاملتری از رفتار مالی افراد برای اعتبارسنجی شکل بگیرد، دولت و نهادهای حاکمیتی که به دادههای گستردهتری مانند تراکنشهای بانکی، پرداخت قبوض و سایر سوابق مالی دسترسی دارند، باید نقش پررنگتری در این زمینه ایفا کنند؛ نه اینکه از پلتفرمها داده بخواهند.