رضا نوشادی/ مدیرعامل شرکت مهندسی و توسعه گاز ایران
در سه دهه گذشته با خصوصی‌سازی صنعت پتروشیمی، پالایشگاه‌های نفت، صنعت فولاد، سیمان، معادن و…، عملا دولت از درآمدهای صنایع فوق محروم شد و برای تأمین رفاه، توسعه کشور و هزینه‌های بهداشت و آموزش و نظامی و…، تنها انرژی (شامل نفت و فراورده‌های نفتی و برق) به‌عنوان درآمد دولت باقی مانده است، انرژی هم تحت فشار دلسوزان ناآگاه و مخالفان داخلی و خارجی توسعه کشور به‌گونه‌ای فضاسازی شده که دولت‌ها طی دهه گذشته مجبور شده‌اند انرژی را به قیمت بسیار پایین‌تر از هزینه تمام‌شده در اختیار مردم بگذارند و کار به جایی رسیده که دولت باید بنزین و گازوئیل حدود ۸۰ سنت را تهیه با هزینه حمل و توزیع و سود جایگاه‌دار به قیمت تقریبا رایگان در اختیار مردم بگذارد و ما مردم به دلیل نداشتن توجیه اقتصادی، انرژی را در خودروها و تجهیزات و ماشین‌آلاتی با بازدهی بسیار پایین و به شکل غیربهینه، مصرف می‌کنیم، فاجعه جایی است که گاز طبیعی ارزشمند چنان غیربهینه مصرف می‌شود که گویی با به آتش کشیدن اسکناس در فصل سرما، خانه‌های خود را گرم می‌کنیم.