گروه اقتصادی– برزین جعفرتاش پژوهشگر سیاست صنعتی نوشت: یکی از مشکلات مهم و مورد تاکید تمام بنگاههای پوشاک عدم دسترسی به نهادهای با قیمت، کیفیت و تنوع مناسب است. نهادههای تولید پوشاک صنعتی را در سه دسته کلی میتوان طبقهبندی نمود: تجهیزات و ماشینآلات (چرخخیاطی، طاقهپهنکن، فیوزینگ، میز و صندلی مخصوص خط تولید، لامپهای مخصوص کارخانه، دستگاههای بخار و …)، پارچه (انواع پارچههای تار و پودی و حلقوی) و ملزومات (دکمه، چسب، اتیکت، خرجی کار، زیپ و …).
به گزارش بولتن نیوز، در خصوص ماشینآلات و تجهیزات، تامین مالی خرید، تسهیل واردات و تعمیر و نگهداری از مهمترین مسائل است. با اینکه ماشینآلات صنعت پوشاک در مقایسه با صنایع سرمایهبر دیگر چندان گران نیستند، امّا به دلیل مقیاس کوچک این صنعت، تولیدکنندگان در تجهیز و نوسازی ماشینآلات خود با مشکل مواجه هستند. مسئله مهم عدم اجرای ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده است که اعلام کرده “مالیات و عرخ نمیدهد. همچنین واحدهای تولیدی در تعمیر و نگهداری و واردات قطعات یدکی دچار مشکل هستند که احتمالا نهاد متولی بتواند راهکاری برای این مسئله پیدا کند.
دسترسی به انواع پارچه بهعنوان اصلیترین نهاده صنعت پوشاک با کیفیت و قیمت مناسب موضوعی کلیدی در تولید رقابتپذیر است. متاسفانه رویکرد حمایتگرایانه نسبت به صنعت نساجی گاها موجب اختلال در زنجیره تولید پوشاک و کاهش رقابتپذیری این صنعت شده است. لذا به نظر میرسد برای ارتقای زنجیره تامین پوشاک، از پشم و پنبه و الیاف مصنوعی تا انوع پارچه و تکمیل آن باید یک برنامه تجاری و صنعتی ویژه داشت و البته در کوتاهمدت ثبات قوانین واردات نهادهها با رویکرد کاهش تعرفه نهادهها و حمایت از صنعت نساجی بهصورت «غیرتعرفهای» باید در اولویت قرار گیرد.