به گزارش آرمان ملی آنلاین با این حال از میانه‌های دهه نود به این سو اعتراضات مردم نسبت به عملکردها  بیشتر شد. چنانکه برخی معتقدند اگر در سال 88 نوع اعتراضات سیاسی بود؛ در سال‌های 96 و 98 این اعتراضات سویه‌های اقتصادی گرفت؛ اما به قرائت عده‌ای از تحلیلگران نارضایتی‌های شش ماهه دوم 1401 را نه می‌توان سیاسی دانست و نه اقتصادی قلمداد کرد بلکه آن را  نوعی اعتراض سبک زندگی نام نهادند. حال پرسش اینجاست که با توجه به آنچه در جامعه در قالب مطالبات مطرح است و نوع رویکردهای حاکمیت تکلیف مفهومی به‌نام سرمایه اجتماعی چه می‌شود و اکنون این سرمایه در چه جایگاهی قرار دارد. در این خصوص «آرمان ملی» با صادق زیباکلام، استاد دانشگاه و فعال سیاسی به گفت‌و‌گو پرداخته است که در ادامه می‎‌خوانید.

من معتقدم آخرین بار که مردم در انتخابات شرکت کردند به این امید که تغییری به وجود آید انتخابات دور دوم روحانی بود. لذا معتقدم چهار سال دوم آقای روحانی از 96 تا 1400 نقطه عطف دیگری بود که  مردم در سال 96 ،24 میلیون به آقای روحانی  و 17 میلیون  به آقای رئیسی رای دادند و بالای 60 درصد در انتخابات شرکت کردند. این نشان می‌دهد که قطعا اگر مردم به این نتیجه رسیده بودند که هیچ امیدی نیست نمی‌آمدند 24 میلیون  رای بدهند

بعد8 سال آقای احمدی‌نژاد آمد و آن سرخوردگی‌هایی که مردم احساس کردند از اینکه اصلاحات موفق نشد و آقای خاتمی و همکارانش نتوانستند گام‌هایی را بردارند  در حمایت از آقای احمدی‌نژاد خود را نشان داد. یک بار دیگر بین آنچه که حکومت فکر می‌کرد  و در  دور اول آقای احمدی‌نژاد از 84 تا 88 باز بین  17 میلیون از مردم یگانگی به‌وجود آمد

منبع  : پایگاه خبری و تحلیلی آرمان ملی

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید