عیسی صالحیان، عضو کمیسیون رمزارز و بلاکچین سازمان نظام صنفی رایانهای کشور یادداشتی در مورد روند قانونگذاری مبهم حوزه رمزارزها با تمرکز روی بخش استخراج برای پیوست نوشته است. این یادداشت نگاهی به روند قانونگذاری حوزه استخراج به عنوان اولین بخش به رسمیت شناخته شده رمزارزها در ایران دارد که در نهایت نتوانست جذابیت کافی را ایجاد و در مقابل، بخش زیرزمینی استخراج تقویت شد.
زیستبوم فناور بلاکچین ایران، بهجای آنکه با قانونگذاری دقیق و اصولی رشد یابد، با نگارش قوانین مبهم و اصلاحات نگارشی نابود شده است. در سال ۱۳۹۸، با مصوبههیات وزیران که استخراج رمز ارزها را قانونی کرد، سرمایهگذاری قابلتوجهی در این حوزه صورت گرفت. این اقدام، ضمن بهرهبرداری از ظرفیت مازاد برق شبکه، علاقه مندان را به مسیر قانونی هدایت کرد. در همین مصوبه (تبصره ۲ ماده ۴)، استخراج رمز ارز در ساعات اوج مصرف ممنوع اعلام شد. هرچند به ظاهر قانونگذاری منسجم بهنظر میرسید، اما در مصوبهای جدید مورخ (۱۴۰۱/۰۸/۲۲ هیات وزیران)، یک اصلاح نگارشی ساده – با ادغام تبصره ۲ در متن اصلی – تمامی بنیانهای پیشین را فروریخت.
در اصلاح جدید، با تغییر بند ۴ ماده ۷، عبارت «با دریافت انشعاب برق بجز در زمان محدودیت شبکه برق و سوخت» جایگزین ممنوعیت استخراج در ساعات اوج مصرف پیشین شد. این اصلاح به ظاهر ساده که هدفش تاکید بر استخراج نکردن رمزارز در ساعات محدودیت بود ، اما در عمل امتیاز مدیریت مصرف و ضرایب قیمتی (کمباری، میان باری، اوج بار) را به دلیل عدم بهرهمندی از انشعاب در ساعات محدودیت از صنعت استخراج گرفت. نتیجه این شد که نرخ برق برای استخراج گران قانونی در تمامی ساعات، روز و ماه یکسان و در عمل گران شد. این روند، بهصرفهبودن استخراج قانونی را از بین برده و مانع نوسازی تجهیزات گردید؛ بدینترتیب بخش قانونی استخراج رمز ارز در ایران عملا نابود شد و امروز شبکه برق کشور زیر فشار ماینینگ غیر قانونی از پا درآمده است.