براساس نتایج این پژوهش، عواملی مثل وضعیت اجتماعی- اقتصادی خانواده، سطح تحصیلات والدین و هزینهکرد پایین خانوادهها برای آموزش، در ریسک ترک تحصیل و فقر آموزشی فرزندان مؤثر بوده است.
این بخشی از گزارش مرکز پژوهشهای مجلس با عنوان «پایش ابعاد فقرسال ۱۴۰۲: فقر آموزش» است که بهتازگی منتشر شده است. گزارشی که وضعیت فقر آموزشی و ارتباط آن با فقر درآمدی خانوارها را بررسی کرده و در آن مشخص شده که با وجود پیشرفت در دسترسی به آموزش، کیفیت آن در سالهای اخیر به دلیل مشکلات اقتصادی، تحریمها و همهگیری کرونا بهویژه در مناطق محروم و بین خانوارهای کمدرآمد کاهش یافته است. نرخ برخوردار نبودن از مدرک ابتدایی بین افراد 12 تا 17ساله در سطح استانها در سال 1402 نشان میدهد که افراد نسبتاً بیشتری در استانهای کرمانشاه (22/1 درصد(، آذربایجان غربی (27/1 درصد)، خوزستان (36/1 درصد) و سیستان و بلوچستان (22/3 درصد( مدرک مقطع ابتدایی ندارند.
براساس نتایج این پژوهش، عواملی مثل وضعیت اجتماعی- اقتصادی خانواده، سطح تحصیلات والدین و هزینهکرد پایین خانوادهها برای آموزش، در ریسک ترک تحصیل و فقر آموزشی فرزندان مؤثر بوده است. همچنین هزینههای خانوار برای آموزش در دهکهای پایین جامعه کاهش یافته است؛ خانوادههای فقیر با محدودیتهای مالی بیشتری روبهرو هستند و بودجه کمتری را به آموزش فرزندانشان اختصاص میدهند. از سوی دیگر تراکم بالای کلاسها و کمبود معلم، بهویژه با افزایش جمعیت دانشآموزی، بر کیفیت یادگیری تأثیر منفی داشته است.