«پیوستگی امنیت ملی با امنیت منطقهای»
در مطالعات امنیتی گفته میشود که هر کشور به مقوله امنیت از دو زاویه داخلی و خارجی مینگرد. جنبه داخلی امنیت ملی، امنیت یک ملت در مقابل تهدیدات پیدا و نهان در درون مرزهای ملی را شامل میشود. این تهدیدات میتواند سیاسی (مانند شورش و جداییطلبی و …)، اقتصادی (نابسامانیها و بحرانهای حاد اقتصادی همچون تورم)، نظامی (مانند کودتا و جنگ داخلی) و اجتماعی (مانند نابهنجاریها و آشوبهای اجتماعی) باشد.
جنبه خارجی امنیت ملی به تهدیدهای برون مرزی علیه یک دولت بازمیگردد. این تهدیدها نیز دارای ابعاد سیاسی (انزوا و اعمال فشارهای سیاسی)، نظامی (حمله نظامی یا تهدید به حمله) و اقتصادی (مانند تحریمهای اقتصادی است؛ اما واقعیت آن است که مجزا کردن دو جنبه داخلی و خارجی امنیت ملی از یکدیگر تا حدودی ناممکن است.
این امر به ویژه در ساختار نوین جهانی بسیار حائز اهمیت است؛ چرا که از یکسو ابعاد داخلی و خارجی امنیت ملی به شدت به هم مرتبط شدهاند و از سوی دیگر پیوستگی عجیبی نیز میان سطوح گوناگون امنیت ملی، منطقهای و بینالمللی به وجود آمده است.