نظام سلامت ملی بریتانیا که زمانی نماد عدالت درمانی و افتخار بریتانیاییها بود، حالا در یکی از سختترین دوران گیر کرده و زمان برای بیماران، به گرانترین کالا تبدیل شده است.
هرچند خدمات NHS هنوز رایگان است، اما «زمان» برای بیماران به گرانترین کالا تبدیل شده است. میلیونها نفر برای یک عمل ساده یا حتی تشخیص اولیه باید ماهها و گاهی بیش از یک سال، منتظر بمانند.
آمار رسمی NHS England (تا پایان فوریه ۲۰۲۶) نشان میدهد حدود ۷.۲۲ میلیون مورد درمانی در لیست انتظار انباشته شده است.
قبل از شیوع پاندمی کرونا، میانگین انتظار متقاضیان خدمات درمانی برای شروع فرایند درمان، حدود ۶.۷ هفته بود؛ اما حالا این رقم به ۱۳.۲ هفته (بیش از سه ماه) رسیده است.
بیش از ۲.۷ میلیون نفر (۳۷ درصد کل صف) هم بیش از ۱۸ هفته منتظر ماندهاند تا درمانشان آغاز شود. همچنین ۱۲۳ هزار نفر هم بیش از یک سال است که برای درمانهای تخصصی در نوبت ماندهاند.
در اورژانس (A&E) اوضاع به مراتب بدتر است؛ بیماران ساعتها روی صندلی سالن انتظار یا حتی داخل آمبولانس معطل میمانند.
در بیماریهای سرطانی که هر هفته و حتی هر روز تعیینکننده است، وضعیت نگرانکنندهتر میشود؛ ۸۰.۵ درصد بیماران ظرف ۲۸ روز تشخیص نهایی میگیرند، اما فقط ۶۸.۶ درصدشان میتوانند درمان را در بازه طلایی ۶۲ روزه (دو ماه) شروع کنند. در حالی که هدف دولت ۸۵ درصد بود. این فاصله، برای خیلیها میتواند تفاوت بین مرگ و URIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();