اقتصاد ۲۴– میرا قربانیفر: پرونده وام در دستش است و کلافه منتظر است مدارک تکمیلی را دخترش بیاورد؛ با کلافه گی میگوید ۸ دندانش در طی سالیان از دست رفته است و آمده وام بگیرد برای ترمیم دندان هایش. میگوید دیگر آن قدر وضعیت بد شده است که ناچار است دندان جدید بگذارد و هزینه اش ۲۰ میلیون تومان میشود و صاحبکار دخترش کمک کرده که وام بگیرند و ماهیانه خودش از حقوق دختر بردارد تا بتواند دندان هایش را درست کند.
او در ردیف خوش شانس هاست، چون توانسته وامی بگیرد که حداقل دوباره صاحب دندان شود، اما به گواه امار رسمی حالا هزاران ایرانی نه دندانی در دهان دارند و نه پولی در جیب و نه حتی شانسی برای گرفتن وام که بتوانند، دندان هایشان را ترمیم کنند یا نزد دندانپزشکی بروند.
ایرانیها این روزها مصداق بارز آن ضرب المثل قدیمی خودشان شده اند که «دندان پوسیده (لق) را باید کند و دور انداخت». هر چقدر علم پزشکی پیشرفت کرده است و در جهان راههای بهتر و مناسب تری برای ترمیم و نگهداری دندان یافت میشود، در ایران وضعیت این طور شده که حدود ۷۰ درصد جامعه آن قدر با دندان پوسیده مدارا میکنند تا در نهایت بدون امیدی برای بهبود آن را از ریشه بکنند و دور بیاندازند.
این شرایط در حالی است که اکنون بخش بزرگی از شهروندان به دلیل مشکلات به جای درمان دندان تنها برای کشیدن دندان به دندانپزشکیها مراجعه میکنند.
زمانی اگر بحران بی دندانی مربوط به جامعه سالمندان ایرانی بود، اما در دو سال اخیر بارها اخطارهای جدی داده شده است که حتی کودکان ایرانی نیز حالا با دندان خراب رشد میکنند و بزرگ میشوند و وضعیت از هیشه اسفبارتر است. بررسیها اخیرا نشان داده که شاخص سلامت دهان کودکان ایرانی در سالهای ۸۷ تا ۹۷ بدتر شده است، به طوری که هر کودک ۵ ساله ایرانی حداقل ۵ دندان شیری پوسیده، کشیده شده و یا ترمیم شده دارد. در حالی که این شاخص در برخی کشورها بین عدد یک تا یک و نیم دندان پوسیده، یا کشیده شده و یا ترمیم شده است.