مهدی زارعی چمه / اعتماد عمومی، یکی از اساسیترین سرمایههای هر نظام مدیریتی است؛ سرمایهای که شکلگیری آن زمانبر، اما آسیب دیدنش بسیار سریع است. هرگاه میان انتظاراتی که در جامعه ایجاد میشود و واقعیتهایی که مردم در زندگی روزمره با آن روبهرو هستند فاصلهای محسوس بهوجود آید، زمینههای بروز نوعی فرسایش اعتماد فراهم میشود؛ وضعیتی که امروز در بسیاری از حوزهها، بهویژه در عرصه خدمات دیجیتال و دسترسی ارتباطی، قابل مشاهده است.