کنار گذاردن ذینفعان از مدیریت منابع آب و انباشت اختیارات در دستگاههای حاکمیتی عاملی مهم در تعمیق بحران آب در کشور بوده است.
گروه اجتماعی: «مهمترین آسیبهای سیاستگذاری زیستمحیطی جمهوری اسلامی ایران بر مبنای توسعه پایدار (با تأکید بر مدیریت بحران آب) کدام است؟» این سوالی است که مقالهای با عنوان «نگاهی به سیاستگذاری زیست محیطی جمهوری اسلامی ایران» [۱] نوشته «مهدی نیکبخت» دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی قم، «محمدحسن الهیمنش» استادیار علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی قم و «علی محسنی» استادیار علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی قم از زاویه دید نگارندگانش به آن پاسخ میگوید.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از ایرنا، برنامههای آمایش سرزمین در طول دههها دستآورد عملی چندانی برای جلوگیری از بحران آب نداشته و به جز تهیه مستندات و نقشهها، به ایجاد تحول در شرایط عدم تعادلهای منطقهای کمک چندانی نکرده است
قرن زد و خورد بر سر آب