اقتصاد۲۴- حوزه معدن و صنایع معدنی ایران به رغم ظرفیتها و ذخایر غنی، طی سالیان گذشته با محدودیتهای زیادی روبرو بوده است. عمده محدودیت از ناحیه سیاستهای سختگیرانه دولتها رخ داده که خود را در قالب انواع مالیات ها، عوارض صادراتی، حقوق دولتی و حق انتفاع معادن نشان داده است.
این موانع در حالی وجود داشته که سرمایه گذاری خارجی هم در دهه ۹۰ عملا برای بخش معادن کشور بسیار محدود بوده و امروز و در اواخر سال ۱۴۰۲، تنها در برخی موارد تعدادی از شرکتهای چینی در ایران فعالیت میکنند؛ اما به غیر از موانع داخلی ناشی از شرایط مدیریتی و سیاستگذاری و موانع خارجی نشات گرفته از تحریم ها، حوزه معادن و فولاد کشور با یک چالش اساسی تکرار شونده نیز روبرو بوده که آن هم چالش انرژی است؛ چالشی که در سالهای اخیر تشدید شده و در فصلهای تابستان و زمستان خود را به شکل قطعی یا محدودیت شدید برق و گاز نشان داده است.
این محدودیت به گونهای بوده که مستقیما میزان تولید و صادرات شرکتهای بزرگ معدنی و فولادی که در زنجیرههای مختلف این بخش فعالیت میکنند را تحت تاثیر قرار داده و این در حالی است که فعالان و مدیران این بخش معتقدند که در شرایط فعلی، دیگر حوزه انرژی مانند سابق به عنوان یک مزیت نسبی برای صنعت فولاد و زنجیره محصولات آن به حساب نمیآید.
بیشتر بخوانید: بررسی تاریخی تأثیر تنشهای منطقهای بر قیمت نفت