به گزارش سرویس سیاسی ساعدنیوز به نقل از جام جم آنلاین، زیاد نقل شدن یک داستان که سند و مدرک مشخصی ندارد؛ بر اعتبار و موثق بودن آن داستان اضافه نمیکند. حتی اگر هم این داستان حقیقت داشت؛ عمل خودسرانه و بدون محاکمه عادلانه یک نانوا، عدالت و مبارزه با فساد نیست.
قصهای که خسرو معتضد مورخ آن را به واسطه استنادهای تاریخی رد میکند. او میگوید «این قصه دروغ است. در همان زمان در تهران، خبرگزری معروف رویترز حضور داشت، در کنار آن خبرگزاری هاواس که حالا به خبرگزاری فرانسه تغییر نام یافته ، خبرگزاری عثمانی، آسوشیتدپرس و یونایتدپرس هم حضور داشتند و اگر چنین اتفاقی میافتاد مگر رضاشاه را آرام میگذاشتند؟مگر میتوان آدمی را تنور بیندازید و از چشم این رسانهها دور بماند، اینها قصههای علی حاتمی است! در فیلمی از علی حاتمی شخصی که در جوانی شاهزاده فرمانفرما بوده به شکلی خیالی به تصویر کشیده میشود چرا که شاهزاده فرمانفرما در سال 1319 درگذشته بود اما در این فیلم شاهزاده فرمانفرما در جوانیاش میرود رو به روی یک نانوایی و قصد دارد نانوا را در تنور بیندازد. اینها افسانه و قصه است. حتی ناصرالدین شاه هم جسارت و جرات چنین کاری را نداشت. اینکه شخصی را در تنور بیندازید شاید در زمان حمله مغول اتفاق افتاده باشد و شاید حتی در زمان صفویه باشد که افکار عمومی نبود و ارتباطاتی وجود نداشت. در چنین وضعیتی ممکن است یک آدمی دست به چنین کاری زده باشد.»