به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، در هر خودروی معمولی، سیستم سوخترسانی بخشی حیاتی است که سوخت را از باک به موتور میرساند تا مخلوط قابلاحتراق بنزین و هوا تشکیل شده و عمل احتراق اتفاق بیفتد. این سیستم معمولاً شامل اجزایی نظیر پمپ سوخت (در برخی خودروها داخل باک) برای ارسال پرفشار بنزین به سمت موتور، فیلتر سوخت برای جدا کردن ذرات معلق و ناخالصیها، سنسور سطح سوخت یا واحد ارسال کننده برای تعیین مقدار بنزین داخل باک و سختافزار نشاندهنده سوخت در داشبورد و چراغ هشدار کمبود سوخت (چراغ بنزین) است.
سنسور سطح سوخت معمولاً شامل یک شناور است که روی سطح بنزین داخل باک شناور قرار میگیرد و به یک بازوی مکانیکی یا اهرم متصل است. این بازو همراه با شناور به یک مقاومت متغیر وصل شده و هرگاه سطح بنزین بالا باشد، شناور بالا میآید، مقاومت خاصی ایجاد میشود و جریان الکتریکی مناسب به نشاندهنده میرسد؛”1280″>
نتیجهگیری
سیستم سوخترسانی خودروها مجهز به سنسور سطح سوخت و نشاندهندهای است که همراه با شناور و مقاومت متغیر عمل میکند تا مقدار بنزین باقی مانده در باک خودرو را نمایش دهد و چراغ بنزین زمانی روشن میشود که این مقدار به زیر حد معینی برسد.
روشن شدن چراغ بنزین نشاندهنده آن است که بنزین باقی مانده در باک خودرو در حدی است که راننده باید هر چه زودتر برای سوختگیری اقدام کند، ولی معمولاً هنوز فاصلهٔ معقولی برای پیمایش باقی است؛ در بیشتر خودروها با شرایط مساعد پس از روشن شدن چراغ بنزین میتوان حدود ۵۰ تا ۸۰ کیلومتر رانندگی کرد. البته تکیه بر این میزان بنزین در باک معقول نیست مخصوصاً اگر رانندگی با بار بیشتر و در ترافیک باشد. توصیه میشود باک خودرو همواره پر باشد تا از آسیب به پمپ سوخت و ورود رسوبات و مشکلات دیگر جلوگیری شود.
۵۸۳۲۲