روزه ، برنامه خودسازی و تکامل
روزه در لغت بـه معنای امساک و خودداری از هر چیزی اسـت ودر اصطلاح فقه ، عبارت اسـت از امساک و خودداری از موارد هشتگانه «خوردن و آشامیدن و…» از هنگام صبح تا اذان مغرب ، بـه قصد و نیت انجام دادن فرمان خدا. براساس صریح آیه 183 از سوره بقره ، روزه برای امتهای گذشته نیز واجب بوده اسـت آنجا کـه می فرماید: «اي ایمان آورندگان بـه حقیقت اسلام ! بدانید کـه روزه بر شـما واجب شد آنچنان کـه بر پیشینیان از شـما نیز واجب بوده اسـت». 1 در اثبات این ادعای قرآنی گفتنی اسـت کـه حسب روایات و نقلهای موفق تاریخ ، روزه یکی از برنامه هاي مذهبی مردمان روم هند و یونان و مصر باستان بوده و بـه نقل از گفتار تفسیر نمونه ، در قاموس کتاب مقدس آمده اسـت کـه : «روزه در همه ی دوره ها در بین هر طایفه و هر ملت و مذهبی در مواقع اندوه و زحمت و سختیهای پیشبینی نشده ، رایج بوده اسـت.