سما بابایی | آغاز بهار با درگذشت «فرامرز اصلانی» همراه شد؛ خوانندهای که برخی آهنگهایش از جمله آهوی وحشی بارها از رادیوی جمهوری اسلامی ایران پخش شد و گزیدهای از ترانههایش نیز با نام «روزهای ترانه و اندوه» به شکل کتاب در ایران منتشر شد؛ اما او در حالی چشم از جهان فروبست که حسرتِ خواندن در تخت جمشید بر دلش ماند و این آرزویش هیچگاه محقق نشد که میگفت: «کمال آرزویم این است که بتوانم در تخت جمشید یک اجرا داشته باشم همانطور که «یانی» درخرابه های قدیمی یونان، در «اکروپولیس» برنامه اجرا کرد یا اینکه در حافظیه کنسرت بگذارم و ترانههای آلبوم حافظم را در آنجا بخونم.»
به گزارش فیلمنیوز، با درگذشتِ «فرامرز اصلانی»، موسیقی پاپِ ایران یکی از بزرگانِ خود را از دست داد؛ خوانندهای که با ابتکارات و سبکِ خاصِ خود در نوازندگی گیتار و آن صدای گرم و گیرا، اشعارِ کهن ایران را به عنوانِ ترانههای خویش برگزید و بدین ترتیب بسیاری از مخاطبانِ جوان را با شاعران نامدار ایرانی آشنا کرد.