به گزارش خبرآنلاین روزنامه اعتماد نوشت: این مساله تنها به عملکرد فردی دانشآموزان مربوط نمیشود، بلکه ریشههای گستردهتری در نظام آموزشی خانواده و شرایط اجتماعی دارد.
برای درک بهتر این وضعیت باید به عوامل مختلفی توجه کرد که در سالهای اخیر بر نگرش دانشآموزان نسبت به آموزش اثر گذاشتهاند. یکی از مهمترین دلایل کاهش اشتیاق به درس خواندن، فاصله میان محتوای آموزشی و نیازهای واقعی زندگی است. بسیاری از دانشآموزان احساس میکنند آنچه در مدرسه میآموزند ارتباط مستقیمی با آینده شغلی و اجتماعی آنان ندارد. هنگامی که دانشآموز نتواند کاربرد دانش و مهارتهای آموخته شده را در زندگی روزمره درک کند به تدریج انگیزه خود را از دست میدهد.
آموزش زمانی جذاب خواهد بود که بتواند به پرسشهای واقعی دانشآموز پاسخ دهد و او را برای مواجهه با مسائل زندگی آماده سازد.
عامل دیگر غلبه فرهنگ نمرهمحوری بر فرآیند یادگیری است. در بسیاری از مدارس موفقیت دانشآموز بیش از آنکه با میزان یادگیری و رشد فکری او سنجیده شود با نمرات امتحانی ارزیابی میشود. در چنین شرایطی درس خواندن از یک نگاهی جامع به مساله داشت. اصلاح برنامههای درسی، توجه به مهارتهای زندگی، کاهش وابستگی به نمره، استفاده از روشهای نوین آموزشی، تقویت ارتباط مدرسه و خانواده و حمایت از سلامت روان دانشآموزان از جمله اقداماتی هستند که میتوانند در این مسیر موثر باشند.
همچنین لازم است دانشآموزان احساس کنند که آموزش ابزاری برای رشد فردی و اجتماعی آنان است نه صرفا مسیری برای عبور از امتحانات. در نهایت باید پذیرفت که افت انگیزه تحصیلی یک مشکل فردی نیست، بلکه بازتاب مجموعهای از تحولات آموزشی، فرهنگی و اجتماعی است. اگر مدارس بتوانند محیطی پویا، معنادار و امیدبخش ایجاد کنند، زمینه برای بازگشت اشتیاق به یادگیری فراهم خواهد شد. آینده آموزش در گرو آن است که دانشآموزان نه از سر اجبار، بلکه با علاقه و انگیزه به دنبال یادگیری باشند.
17302