با این پول چه کار دیگری می‌شود کرد؟
آرمان – آنچه این نگارنده به رشته تحریر در می‌آورد، سخن گفتن درباره بدیهیات است، اما این اطمینان وجود دارد که برخی روابط، منافع، دیدگاه‌ها و مناقشات قدرت و منفعت مانع از احترام گذاردن به بدیهیات عقلانیت شود. بنابراین خواندن این بدیهیات را تحمل کنید. نگارنده، درباره سدسازی پیش‌تر به تفصیل نوشته اما بار دیگر به صراحت می‌گویم، ایران سرزمین نیمه‌خشکی است که از ابزارهای مختلف مدیریت منابع آب باید استفاده‌کند و سدسازی هم یک ابزار است. این ابزارها خوب و بد دارند. سدسازی در ایران ناگزیر بوده اما تنها راه مدیریت منابع آب نیست. سدسازی همواره با ملاحظات علمی، محیط‌زیستی و اجتماعی صورت نگرفته وگاه با فشارهای سیاسی، برای تأمین منافع افراد وگروه‌های خاص و بسته به مورد، بدون ملاحظات محیط‌زیستی کافی انجام گرفته است. موقعیت اقلیمی و سایر شرایط هرکشور متفاوت است و تجربه ابزارهای مدیریت منابع آب را به راحتی نمی‌توان بین کشورها مقایسه کرد و بنابراین بر اساس مقایسه میان ایران و سایر کشورها نمی‌توان به ضرورت سدسازی یا تخریب سدها «اگر به صورت جدی واقعیت داشته باشد»حکم
داد. سدها نقش موثری در گسترش کشاورزی داشته‌اند «به عمد از واژه توسعه استفاده نمی‌‌شود»، آب شرب شهرها را تأمین کرده‌اند و به صنعتی شدن کمک رسانده‌اند؛ اما بسته به مورد به همان میزان نیز در بستر کلی مدیریت منابع آب و محیط‌زیست ایران، خرابی به بار آورده‌اند. صدورحکم کلی درباره آنها تقریبا ناممکن است. همه این موارد به کنار، یک اصل دیگر بر سدسازی و هر پروژه عمرانی دیگر نیز باید حاکم باشد، از آنجا که منابع ما محدود هستند، برای تخصیص منابع مالی به هر پروژه‌ای از جمله چیزی نظیرساخت سد هراز، باید پرسید«با این پول چه کار دیگری می‌شود انجام داد؟» هزینه ساخت سد هراز در نزدیکی آمل، هزارمیلیارد تومان اعلام شده است. مگرنه این است که این سد برای رفع نیازمندی‌ها، ارتقای کیفیت زندگی، بهبود معیشت، توسعه کسب وکارها و سایر مایحتاج توسعه مازندران ساخته می‌شود؛ حال سؤال این است که با هزار میلیارد تومان چه کارهای دیگری می‌شود برای مازندران انجام داد؟ مدافعان ساخت سدهراز باید به این سؤال پاسخ دهند که اعتبارات سد هراز برای چه میزان بهبود زیرساخت‌های گردشگری استان مازندران، بهبود و مدرن کردن کشاورزی استان، بهبود آموزش‌های
فنی‌و‌حرفه‌ای، طرح‌های حفظ جنگل و ممانعت از تخریب جنگل‌ها برای نمونه تخصیص به اجرای طرح تنفس که کل بودجه لازم برای آن تا پایان سال 1402 معادل 289 میلیارد تومان اعلام شده است؛ کاهش مصرف کود و سم در کشاورزی مازندران و در نتیجه کاهش میزان ابتلا به آلودگی آب و خاک و کاهش بیماری‌ها؛ توسعه کسب‌وکارهای خرد و متوسط در رسته‌های مولد اشتغال انبوه؛ مدیریت پسماندهای استان که معضلی دیرینه است؛ یا بهبود راندمان آبیاری در کل کشاورزی و کاهش نیاز به آب؛کافی است.