عباس اشرف پور
۱۲ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۲۲:۲۷ 
کمتر از ۲ هزار سال پیش، کوه وزوویوس به عامل اصلی یکی از مشهورترین تراژدیهای جهان باستان تبدیل شد.
فوران سهمگین این آتشفشان، شهرهای پمپئی و هرکولانیوم را زیر لایههایی از خاکستر و مواد آتشفشانی مدفون کرد و آخرین لحظات زندگی این شهرهای رومی و شماری از ساکنان بدشانس آنها را با جزئیاتی شگفتانگیز برای همیشه حفظ کرد.
چیزی که در دست دارم دستگاهی است که شبیه بمب به نظر میرسد. این وسیله شکل یک قرص بزرگ دارد، چراغی روی آن میچرخد و هنگام کار صدا ایجاد میکند. آن را با یک دست نگه میدارید و با دست دیگر به تلفن همراهتان نگاه میکنید.
ما هر دو نوع اسکن را در ابزارهای خود ترکیب میکنیم تا هنرمند بتواند در محیط حرکت کند و میان بازسازی و دنیای واقعی جابهجا شود و چندین بار بررسی کند که همه چیز دقیقاً در جای درست قرار گرفته است.
اگر دقت نتیجه کافی نباشد یا از درصد تعیینشده پایینتر باشد، تیم دوباره به محل فرستاده میشود تا اسکن فضایی دیگری انجام دهد. این روش باعث میشود مجبور نباشیم افراد را به محل بفرستیم تا در ۵ هزار نقطه مختلف بایستند و میزان دقت را بررسی کنند؛ میتوانیم تمام این کار را به شکل مجازی انجام دهیم.
تلفن یا آیپد خود را بالا میگیرید، برنامه معمولاً با دقت حدود ۱۵ سانتیمتر محل ایستادن شما را تشخیص میدهد و دقیقاً متوجه میشود که به کدام سمت نگاه میکنید؛ سپس بازسازی را همانجا در مقابل شما قرار میدهد.
در آنجا میتوانید در میان گلادیاتورها قدم بزنید و مبارزه آنها را ببینید. حدود ۳۰ هزار نفر در اطراف شما روی سکوها حضور دارند، صدای فریاد جمعیت را میشنوید و برخورد فلزات به گوش میرسد. از میان تمام کارهایی که در زندگیام انجام دادهام، این پروژه واقعاً یکی از جادوییترین تجربههایی است که در آن حضور داشتهام. فکر میکنم چیزی که همه را تحت تأثیر قرار میدهد همین جنبه احساسی آن است.