اقتصاد ۲۴- هنگامی که دولت روسیه تهاجم تمامعیار خود به اوکراین را در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ آغاز کرد، بسیاری از ناظران غربی خود را برای تاثیر دیجیتالی آماده کردند و انتظار داشتند که نیروهای نظامی و امنیتی روسیه حملات سایبری همهجانبهای را علیه اوکراین انجام دهند. هفتهها پیش از شروع جنگ تمامعیار مسکو، نشریه “پولیتیکو” نوشته بود که “تهاجم روسیه به اوکراین میتواند جنگ سایبری را از نو تعریف کند”.
آژانس امنیت سایبری و زیرساخت ایالات متحده (CISA) نگران بود که بدافزارهای قدیمی روسیه، مانند NotPetya و WannaCry بتوانند خود را در عملیاتهای جدید زمان جنگ نشان دهند جایی که تاثیرات آن به سرعت و در سطح جهانی در سراسر شرکتها و زیرساختها پخش شود. بسیاری از تیترها و گزارشهای مطبوعاتی پرسشهایی را در مورد چگونگی استفاده دقیق روسیه از عملیات سایبری در جنگ مدرن برای ویران کردن اوکراین مطرح میکردند. برخی از این پرسشها منصفانه بودند، برخی دیگر به وضوح به هیاهوی تبلیغاتی متمایل بودند و همه آن گمانه زنیها پیشتر از حمله سرنوشتساز ۲۴ فوریه، به صورت آنلاین، در مطبوعات و در حباب سیاستگذاری واشنگتن دی سی منتشر شدند.
با این وجود، با آشکار شدن جنگ روسیه علیه اوکراین، این فرضیات به سرعت رد شدند و بسیاری از فرضیات غربی در مورد قدرت سایبری روسیه فرو ریخت. روسیه “حمله مرگبار” سایبری مورد انتظار که بسیاری گمان میکردند اوکراین را بلافاصله در تاریکی فرو خواهد برد را انجام نداد. در مقابل، دفاع اوکراین و ناتو (از آنجایی که ناتو در طول سالها زمان و انرژی قابل توجهی را برای حمایت از اوکراین در دفاع سایبری صرف کرده است) برای مقاومت در برابر مخربترین عملیاتهای سایبری روسیه دست کم در مقایسه با انتظارات پیش از فوریه ۲۰۲۲ میلادی کافی بود. مسکو در هماهنگی فعالیتهای سایبری با عملیاتهای جنبشی میدان جنگ بیکفایتیهای جدی از خود نشان داد.