مادر شهید: من مادر هستم، دلتنگش میشوم، او رادر آغوش نگرفتم. با او خداحافظی نکردم، اما با همه این تلخی و غم باید به دشمنان بگویم، تصور نکنند با کشتن مهدی من، کار تمام شده است. مهدیهای دیگری هم هستند و ما همچنان ایستادهایم و پشت ملتمان؛ آنقدر در این راه شهید میدهیم تا سربلندی کشورمان حفظ شود
جوان آنلاین: شهیدمهدی افتخاریفر به مدت ۱۰سال به صورت حرفهای فوتبال بازی کرد. مسیر ورزش حرفهای خود را از باشگاه صبای تهران آغاز کرد و در تیمهای هوادار و امیدهای پرسپولیس ادامه داد. اما متأسفانه آنگونه که گفته میشود؛ حقش را ضایع کردند و این مسئله بهانهای شد تا فوتبال را کنار بگذارد. زمانی که نوبت به خدمت سربازی رسید، گفت: «میخواهم بروم نیروی انتظامی؛ میخواهم در این لباس به مردم و کشورم خدمت کنم. نظام را دوست دارم.» کافی است فیلمها و تصاویر مربوط به حمله آشوبگران تروریست را در اغتشاشات اخیر به کلانتریها، مساجد و حسینیهها مشاهده کنید، به خوبی متوجه قساوت و شرارت و جنایت عوامل دستآموز موساد و منافقین و صهیونیستها میشوید. یکی از این مراکز نظامی که تروریستها قصد ورود به آن را داشتند، کلانتری ۱۲۶ تهرانپارس بود. شهید مهدی افتخاریفر از نیروهای یگان ضربت تهران بود که در جریان حفاظت و حراست از این مقرنظامی در مقابل تهاجم تروریستهای مسلح ایستاد و بر اثر اصابت گلوله از پشت به شهادت رسید. متن پیشرو گفتوشنود ما با خانواده این شهید است.
پدر شهید
عاشق نیروی انتظامی بود
من پدر شهید مهدی افتخاریفر هستم که در سال ۱۳۵۸در شهرستان کردکوی از توابع استان گلستان متولد شدم. ما از خانوادهای کشاورز بودیم. پدرومادرم هر دو به شغل کشاورزی اشتغال داشتند. دوران تحصیل را در شهرستان به پایان رساندم و بعد وارد نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران شدم.