تربیت فرزندان می تواند شخصیت آن ها را برای زندگی در آینده کاملا شکل دهد و این مهم ترین چیز در زندگی یک شخص است.تقریبا هر مادر و پدری، حتی به شکل غریزی میداند که برای اینکه کودکان مفید و موفقی تربیت کند، بعضی کارها هست که نباید انجام دهد و برخی کارها هست که حتما باید انجام بدهد.
و حامی و پشتیبانی در زندگی ندارد و همین احساس ناخوشایند را با خود تا بزرگسالی حمل خواهد کرد. حتی گاهی همین احساس باعث میشود که او در بزرگسالی، تنها برای اینکه رها نشود و دچار احساس تنهایی و بیپناهی نشود، خود را به هر کسی راضی کند، منت هر کسی را بکشد و از تنهایی یا هر گونه فقدان بشدت بترسد.