دکتر محمد رئیس زاده، رئیس سازمان نظام پزشکی ایران؛ در باغملک زاده شد. در اهواز، دبیرستان نمونه دکتر حسابی، جایی که بادهای خوزستان بوی نفت و دفتر کاهی دانشآموزان و امیدهای آینده را باهم میآمیخت، جوانی بود که با رتبه ۲۴ کنکور، آن هم با “سهمیهای بهنام استعداد و ممارست_ راهی تهران شد؛ دانشگاه علوم پزشکی تهران. پزشکی عمومی را آنجا خواند، سپس به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی رفت، تخصص جراحی عمومی و فوقتخصص جراحی عروق و تروما را با مشورت دکتر ظفرقندی، در بیمارستان شهدای تجریش گذراند.
حالا بر مسند ریاست سازمان نظام پزشکی نشسته، مردی که میگویند صدای جامعه پزشکی را با قدرت به گوش قدرت میرساند. همین چند روز پیش در تهران، بر رقبای سرسخت چیره شد، بالاترین رأی جامعه پزشکی را در کشور و تهران از آن خود کرد و میگوید: «رأی، دلی بود.»
در دورهاش، بحث زیرمیزی چون زخمی کهنه همچنان گشوده است. ظرفیت پزشکی، خودکشی و افکار خودکشی جوانان سفیدپوش، سهمیههای خاص، ظرفیت پزشکی، عضویت علوم آزمایشگاهیها در نظام پزشکی، و اقتصاد سلامت، بخشی از چالشهای دیگر نظام سلامت منطبق بر دوره ریاست اوست.
او صریح سخن گفت، سیاستهای تعرفه را «کمونیستی» خواند. تاکید کرد در برابر دانشگاه غیرانتفاعی پزشکی میایستد و نیز، سهمیهها باید بازنگری شود. و گفت: نسخه این مسائل را باید پیچید و تجv>خب، بنابراین کیفیت آموزش، هر کسی که با ضابطه وارد رشته پزشکی شد، باید استانداردها را ما رعایت کنیم. اگر ما استانداردها را رعایت کنیم، حالا هر کسی با هر شکلی که آمد، آن باید بررسی بشود، آن باید بازبینی بشود. من بحثی ندارم. اما اگر ما استانداردها را رعایت کنیم، خروجی را باید ما محکم روی آن بایستیم و این خروجی باید یک خروجی کاملاً قابل قبولی باشد که ما کیفیت پزشکیمان افت نکند.
ولی آن بحثی که فرمودید، باید بررسی بشود. من آمار دقیق ندارم. اختصاص دادن برخی سهمیهها به برخی دیگر… به نظر من کاری است که باید بازبینی مجدد بشود. مجلس هم باید یک ورود مجدد کند و اینها را تعدیل کند که در واقع این جور نشود که نخبههای کشور ما نتوانند در دانشگاههای درجه یک تحصیل کنند.