به گزارش مجله خبری نگار، این روزها خیلی از ما با چککردن خبرها میخوابیم و بعد از بیدار شدن هم اولین کارمان چک کردن خبر است. گوشی را برمیداریم و سریع کانالهای خبری را رصد میکنیم تا ببینیم جنگ شده یا نه. پیامهای گروههای خانوادگی هم مثل قبل نه شب بهخیر دارد نه صبحها مثل قبل محتوای انگیزشی دارد؛ هرچههست خبر و تحلیل است. خلاصه بسیاری از ما در وضعیتی زندگی میکنیم که بیشتر شبیه آمادهباش دائمی است تا زندگی روزمره. کوچکترین صداها، تیترهای مبهم، یک ویدئوی نامعلوم یا حتی سکوت خبری چندساعته میتواند ذهنمان را به سمت بدترین سناریوها ببرد. صدایی که قبلاً بیاهمیت بود، حالا نگرانکننده میشود. خبری که هنوز تأیید نشده، در ذهنمان به «نشانهای از اتفاقی بزرگتر» تبدیل میشود. بدن زودتر از عقل واکنش نشان میدهد: دلشوره، تپش قلب، بیخوابی، خستگیای که با خواب هم جبران نمیشود.