به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، «یک بار به همسرم گفتم «عزیزم» و تا یک ماه سوژه فامیل شدم. بعد از این اسم کوچکش را همینطور صدا می‌زنم! پیشوند آقا هم که اصلا نمی‌گذارم خدا نکند از دهنم در بیاید و در جمع، یک آقا امیر بگویم! آن وقت …
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، «یک بار به همسرم گفتم «عزیزم» و تا یک ماه سوژه فامیل شدم. بعد از این اسم کوچکش را همینطور صدا می‌زنم! پیشوند آقا هم که اصلا نمی‌گذارم خدا نکند از دهنم در بیاید و در جمع، یک آقا امیر بگویم! آن وقت خانم‌های دیگر چنان چپ چپ نگاهم می‌کنند که باید بیایی و ببینی، چه برسد به عزیزم گفتن و امیر جانم! اوایل توجهی نداشتم، اما از بس کنایه شنیدم که بی‌خیال کلمات محبت آمیز و به قول اطرافیانم این لوس بازی‌ها شدم! عادت کردم دیگر در خانه هم همان امیر صدایش می‌زنم.